ว่า  แม่  ก็แม่มาในเวลานี้    แต่ลูกสะใภ้ทำไมจึงไม่มา.    หญิงแก่ได้ฟังดัง
นั้นจึงดุลูกชายว่า  เฮ้ยไอ้คนเลว !  ขึ้นชื่อว่าคนที่ตายแล้วจะมาได้อย่างไร
แล้วกล่าวคาถาว่า  :-
                        เรานำหญิงใดผู้มีความโสมนัส     ทัดระ
           เบียบดอกไม้    มีกายประพรมด้วยจันทน์เหลือง
           มา    หญิงนั้นขับไล่เราออกจากเรือน     ภัยเกิด
           แต่ที่พึ่งอาศัยแล้ว.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   โสมนสฺสํ  คือ  ยังความโสมนัส
ให้เกิดขึ้น   อีกอย่างหนึ่งบาลีว่า   โสมนสฺสา   ความว่า   เป็นผู้ยินดีใน
ความโสมนัส.
         ข้อนี้อธิบายว่า      เราเข้าใจว่าบุตรของเราจักเจริญด้วยบุตรและ
ธิดาทั้งหลาย  เพราะอาศัยหญิงนี้   เรานำหญิงใด  ผู้มีความโสมนัสทัดระ-
เบียบดอกไม้     มีกายประพรมด้วยจันทน์เหลืองมาประดับตกแต่งให้เป็น
สะใภ้ด้วยหวังว่าจักเลี้ยงดูเราในเวลาแก่  หญิงนั้นขับไล่เราออกจากเรือน
ในวันนี้    ภัยเกิดขึ้นแต่ที่พึ่งอาศัยแล้วดังนี้.
         พระมหาสัตว์กราบทูลต่อไปว่า  ข้าแต่มหาราชเจ้า  พระราชาเป็น
ที่พึ่งของมหาชน   เหมือนหญิงสะใภ้เป็นที่พึ่งของแม่ผัว    เมื่อภัยเกิดแต่
พระราชานั้นแล้วใครอาจจะทำอะไรได้        ขอพระองค์จงทรงทราบเถิด
พระเจ้าข้า พระราชาได้ทรงสดับดังนั้นแล้วตรัสว่า  นี่แน่ะเจ้า เหตุการณ์