ของพระราชาผู้รักษาสัตว์ทั้งปวง  ขอพระองค์จงทรงทราบว่า  คนชื่อโน้น
เป็นโจร  ด้วยเหตุนี้พระพุทธเจ้าข้า.   พระราชาได้ทรงสดับดังนั้นจึงตรัส
ว่า    นี่แน่ะเจ้า     เราไม่ทราบเหตุที่ควรและไม่ควร    เจ้าจงชี้ตัวโจร
ให้เถิด  หรือว่าตัวเจ้าเองเป็นโจร   พระราชาทรงรบเร้ามาณพอยู่เนือง ๆ
ด้วยประการดังว่ามานี้.
         ลำดับนั้น   พระโพธิสัตว์ได้กราบทูลพระราชาอย่างนี้ว่า   ข้าแต่
พระมหาราชเจ้า      พระองค์จะให้ข้าพระองค์ชี้ตัวโจรอย่างเดียวเท่านั้น
มิใช่หรือ ?    พระราชาตรัสว่า   ถูกแล้วเธอ    พระโพธิสัตว์กราบทูลว่า
ถ้าเช่นนั้น   ข้าพระองค์จักประกาศในท่ามกลางบริษัทว่า    คนโน้นด้วย
คนนี้ด้วยเป็นโจร    พระราชาตรัสว่า    จงทำอย่างนั้นเถิด     เธอ   พระ-
โพธิสัตว์ได้สดับพระราชดำรัสดังนั้นแล้วคิดว่า      พระราชานี้ไม่ให้เรา
รักษาพระองค์ไว้     ฉะนั้นเราจักจับโจรในบัดนี้      คิดดังนี้แล้วจึงป่าว
ประกาศเรียกประชุมชาวนิคมชนบท     แล้วกล่าวคาถา  ๒   คาถาว่า :-
                        ขอชาวชนบทและชาวนิคมผู้มาประชุม
           กันแล้ว  จงฟังข้าพเจ้า  น้ำมีในที่ใด  ไฟก็มีใน
           ที่นั้น        ความเกษมสำราญบังเกิดขึ้นแต่ที่ใด
           ภัยก็บังเกิดขึ้นแต่ที่นั้น  พระราชากับพราหมณ์
           ปุโรหิตพากันปล้นรัฐเสียเอง     ท่านทั้งหลาย