จงพากันรักษาตนของตนอยู่เถิด   ภัยเกิดขึ้น
           แต่ที่พึ่งอาศัยแล้ว.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า  ยโตทกํ    ตทาทิตฺตํ   ความว่า  น้ำ
มีที่ไหน  ไฟก็มีที่นั่น  บทว่า   ยโต    เขมํ   ความว่า  ความเกษมสำราญ
พึงมีแต่พระราชาพระองค์ใด      ภัยเกิดขึ้นแล้วแก่พระราชาพระองค์นั้น.
บทว่า   อตฺตคุตฺตา   วิหรถ   ความว่า  บัดนี้   ท่านทั้งหลายไม่มีที่พึ่งแล้ว
ขออย่าได้ยังตนให้พินาศเถิด     ขอท่านทั้งหลายจงคุ้มครองตนเองรักษา
ทรัพย์และข้าวเปลือกที่เป็นของของตนเถิด    ธรรมดาว่าพระราชาเป็นที่
พึ่งของมหาชน       ภัยเกิดขึ้นแล้วแก่ท่านทั้งหลายแต่พระราชาพระองค์
นั่นเอง   พระราชากับพราหมณ์ปุโรหิตเป็นโจรผู้หากินด้วยการปล้น  ถ้า
ท่านทั้งหลายประสงค์จะจับโจร  ก็จงจับพระราชากับพราหมณ์ปุโรหิตทั้ง
สองคนนี้ไปลงโทษเถิด.
         ลำดับนั้น   ประชาชนเหล่านั้น    ได้ฟังคำของพระโพธิสัตว์นั้น
แล้วพากันว่า พระราชาพระองค์นี้ควรจะมีหน้าที่ปกปักรักษา  บัดนี้พระ
องค์กลับใส่โทษคนอื่น  เอาสิ่งของของพระองค์ไปไว้ในสระโบกขรณีด้วย
พระองค์เองแล้วค้นหาโจร  บัดนี้พวกเราจะฆ่าพระราชาลามกนี้เสีย เพื่อ
ไม่ให้กระทำโจรกรรมอีกต่อไป.    ลำดับนั้น    ประชาชนเหล่านั้นจึงได้
พร้อมกัน ลุกขึ้นถือท่อนไม้บ้างตะบองบ้าง  ทุบตีพระราชาและพราหมณ์
ปุโรหิตให้ตาย   แล้วอภิเษกพระมหาสัตว์ให้ครองราชสมบัติต่อไป.