| ๗. โลมกัสสปชาดก |
| |
| ว่าด้วยตบะเป็นคุณธรรมอันประเสริฐ |
| |
| [๑๒๖๕] ถ้าท่านนำเอาฤาษีโลมสกัสสปะมาบูชา- |
| ยัญได้ ท่านจักได้เป็นพระราชาเสมอด้วยพระ- |
| อินทร์ ไม่รู้แก่ ไม่รู้ตายเลย. |
| [๑๒๖๖] อาตมาไม่ปรารถนาแผ่นดินที่มีทะเลล้อม |
| รอบมีมหาสมุทร ๔ เป็นขอบเขตพร้อมกับความ |
| นินทา ดูก่อนไสยหะ ท่านจงทราบอย่างนี้เถิด. |
| [๑๒๖๗] ดูก่อนพราหมณ์ เราติเตียนการได้ยศ |
| การได้ทรัพย์ และความประพฤติอันไม่เป็น |
| ธรรม มีแต่จะให้ถึงความพินาศ. |
| [๑๒๖๘] ถึงแม้จะเป็นบรรพชิต ต้องอุ้มบาตรหา |
| เลี้ยงชีพ แต่ไม่เบียดเบียนใคร ความเป็นอยู่ |
| เช่นนั้น ยังดีกว่าการแสวงหาที่ไม่เป็นธรรม |
| จะดีอะไร. |