| [๑๒๖๙] ถึงแม้จะเป็นบรรพชิต ต้องอุ้มบาตรหา |
| เลี้ยงชีพ แต่ไม่เบียดเบียนใคร ความเป็นอยู่ |
| นั่นและประเสริฐกว่า ความเป็นพระราชาใน |
| โลก. |
| [๑๒๗๐] พระจันทร์มีกำลัง พระอาทิตย์มีกำลัง |
| สมณพราหมณ์มีกำลัง ฝั่งแห่งสมุทรก็มีกำลัง |
| หญิงมีกำลังยิ่งกว่ากำลังทั้งหลาย. |
| [๑๒๗๑] พระนางจันทวดี ทำให้ฤาษีชื่อโลม- |
| สกัสสปะผู้มีตบะกล้า มาบูชายัญเพื่อประโยชน์ |
| แก่พระราชบิดาได้. |
| [๑๒๗๒] กรรมที่ทำด้วยความโลภนั้น เผ็ดร้อน |
| มีกามเป็นเหตุ เราจักค้นหามูลรากของกรรม |
| นั้น จักตัดความกำหนัดพร้อมทั้งเครื่องผูกเสีย. |
| [๑๒๗๓] ข้าแต่พระราชา ข้าพระองค์ติเตียนกาม- |
| คุณทั้งหลาย ที่มีอยู่ในโลกเป็นอันมาก ตบะ |
| ธรรมเท่านั้น ประเสริฐกว่ากามคุณทั้งหลาย |
| ข้าพระองค์จักละกามคุณทั้งหลายเสีย แล้ว |
๖๘๔
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๖๘๖ 