บำเพ็ญตบะ   ส่วนนางจันทวดี   จงอยู่ในแว่น
           แคว้นของพระองค์เถิด.
                         จบ   โลมสกัสสปชาดกที่  ๗

อรรถกถาโลมสกัสสปชาดกที่  ๗

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่   ณ   พระวิหารเชตวัน    ทรงปรารภ
ภิกษุผู้กระสันรูปหนึ่ง  จึงตรัสเรื่องนี้   มีคำเริ่มต้นว่า   อสฺส   อินฺทสโม
ราชา   ดังนี้.
         ความย่อมีว่า    พระศาสดาตรัสถามภิกษุรูปนั้นว่า    ดูก่อนภิกษุ
เขาว่าเธอกระสันจริงหรือ ?  เมื่อภิกษุรูปนั้น  กราบทูลว่า  จริงพระเจ้าข้า
จึงตรัสว่า   ดูก่อนภิกษุ   ก็ลมที่พัดภูเขาสิเนรุให้หวั่นไหว  ทำไมจึงจักไม่
พัดใบไม้เก่า ๆ ให้หวั่นไหวเล่า  แม้ผู้ที่เพียบพร้อมไปด้วยศทั่ว ๆ  ไป ยัง
ถึงความเสื่อมยศได้   ชื่อว่ากิเลส   ย่อมทำสัตว์ที่บริสุทธิ์ให้เศร้าหมองได้
จะป่วยกล่าวไปใยถึงคนเช่นเธอ    ดังนี้     แล้วทรงนำเอาเรื่องในอดีตมา
สาธก  ดังต่อไปนี้  :-
         ในอดีตกาล โอรสของพระเจ้าพรหมทัตผู้ครองพระนครพาราณ-
สี  ชื่อว่า   พรหมทัตตกุมาร  และบุตรของปุโรหิต   ชื่อว่า  กัสสปะ  เป็น
สหายกัน     เรียนศิลปะทุกอย่างในตระกูลอาจารย์คนเดียวกัน     ต่อมา
เมื่อพระราชบิดาสวรรคต    พรหมทัตตกุมารได้ครองราชสมบัติ   ทีนั้น