| ของมันและแร้งอื่น ๆ ที่เป็นลูกน้องทั้งหมดถึง |
| ความพินาศแล้ว. ผู้ไม่สำนึกถึงคำสอนของผู้ |
| เฒ่าทั้งหลาย ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ประพฤติเลย |
| ขอบเขต ก็เดือดร้อน ทุกคนไม่ปฏิบัติตามคำ |
| สอนของพระพุทธเจ้า จะถึงความพินาศ |
| เหมือนแร้งที่ฝ่าฝืนคำสอนของพ่อฉะนั้น. |
| ๓ คาถานี้ เป็นพระคาถาของท่านผู้รู้ยิ่งแล้ว |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อนุชีวิโน ได้แก่แร้งทั้งหลายที่ |
| อาศัยแร้งมิคาโลปะนั้นเกิดภายหลัง. บทว่า อโนวาทเร ทิเช ความว่า |
| เมื่อแร้งมิคาโลปะแม้นั้น ไม่ทำตามโอวาท แร้งเหล่านั้นบินไปกับแร้ง |
| มิคาโลปะนั้นเลยเขตแดนไป พากันถึงความพินาศทั้งหมด. บทว่า |
| เอวมฺปิ ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แร้งนั้นถึงความพินาศแล้วฉันใด |
| แม้ผู้ใดใครอื่น จะเป็นคฤหัสถ์ก็ตาม เป็นบรรพชิตก็ตาม ก็ฉันนั้น |
| เหมือนกัน ไม่เชื่อถือพระดำรัสของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ผู้ทรงอนุ- |
| เคราะห์ด้วยประโยชน์เกื้อกูล แม้ผู้นั้นก็จะถึงความพินาศเหมือนแร้ง |
| ตัวนี้ ที่เที่ยวไปเลยเขตแดน เป็นผู้เดือดร้อน คือลำบากแล้วฉะนั้น. |
| พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้ มาประกาศสัจธรรม |
| แล้ว ทรงประมวลชาดกไว้ว่า แร้งมิคาโลปะ ได้แก่ภิกษุผู้ว่ายาก ส่วน |
| แร้งอปรัณ ได้แก่เราตถาคต ฉะนั้นแล. |
| จบ อรรถกถามิคาโลปชาดกที่ ๖ |