| ท่านจงบูชายัญเถิด พระกัสสปดาบสได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า ข้าแต่ |
| มหาราช ข้าพระองค์ไม่ต้องการด้วยกิเลสนี้ แล้วกล่าวคาถาสุดท้าย |
| ว่า :- |
| ข้าแต่พระราชา ข้าพระองค์ติเตียนกาม- |
| คุณทั้งหลาย ที่มีอยู่ในโลกเป็นอันมาก ตบะ |
| ธรรมเท่านั้น ประเสริฐกว่ากามคุณทั้งหลาย |
| ข้าพระองค์จักละกามคุณทั้งหลายเสีย แล้ว |
| บำเพ็ญตบะ ส่วนนางจันทวดี จงอยู่ในแว่น |
| แคว้นของพระองค์เถิด. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สุพหูปิ คือแม้อันมากยิ่ง. บทว่า |
| ตโป กริสฺสามิ คือจักบำเพ็ญความสำรวมในศีลเท่านั้น. |
| พระดาบส ครั้นทูลดังนี้แล้ว ได้ประมวลกสิณบริกรรมทำคุณ |
| วิเศษที่เสียไปให้เกิดขึ้น นั่งบัลลังก์ในอากาศแสดงธรรมแก่พระราชา |
| กล่าวสอนว่า จงอย่าประมาท แล้วทำลายหลุมบูชายัญ ให้อภัยทาน |
| แก่มหาชน เมื่อพระราชายังวิงวอนอยู่ ได้เหาะไปที่อยู่ของตน เจริญ |
| พรหมวิหารธรรมจนตลอดชีวิต ได้มีพรหมโลกเป็นที่ไปในเบื้องหน้า. |
| พระศาสดา ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนามาแสดง ดังนี้แล้ว |
| ทรงประกาศสัจธรรม เวลาจบสัจธรรม ภิกษุผู้กระสันตั้งอยู่ในพระ- |
๖๙๔
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๖๙๖ 