เข้าต่อสู้สงครามได้  ดูก่อนนกจักรพราก   แต่สี
           ของเราหาเหมือนกับของท่านไม่.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า   อิทํ   ความว่า  อาหารที่ท่านกินเรา
ไม่ชอบใจ.     บทคาถาว่า    อสฺมึ    ภเว   โภชนสนฺนิกาโส     ความว่า
อาหารที่ท่านกินในภพนี้อย่างไร   ท่านก็เป็นผู้ละม้ายคล้ายกันกับอาหาร
นั้น  คือ  อาหารใดที่ท่านกินในภพที่เป็นนกจักรพรากนี้    ท่านก็เป็นผู้
คล้ายกันกับอาหารนั้น  คือ   เป็นผู้เช่นกับด้วยอาหารนั้น  ได้แก่   เป็น
ผู้สมควรแก่อาหารนั้น  อธิบายว่า ท่านเป็นผู้มีสรีระกายสมบูรณ์อย่างยิ่ง.
หลายบทว่า    ตโต   เม   อญฺถา   ความว่า    เมื่อก่อนความเข้าใจดังนี้
ได้มีแก่ข้าพเจ้าเพราะเป็นพวกท่านว่า  นกจักรพรากเหล่านี้  เคี้ยวกินผลไม้
นานาชนิด  และเคี้ยวกินปลาและเนื้อในสระนี้   เพราะเหตุนั้น  จึงมีรูป
ร่างด้วยเลิศอย่างนี้       แต่บัดนี้เรากลายเป็นอย่างอื่นจากนี้ไป.     บทว่า
อิจฺเจว  เม    ความว่า   ด้วยเหตุนี้แหละ    เราจึงเกิดความสงสัยในสีกาย
ของท่านนี้ว่า      เหตุไฉนหนอแลนกจักรพรากเหล่านี้  กินอาหารที่เศร้า-
หมองเห็นปานนี้  จึงมีสีดุจทอง.   บทว่า  อหํปิ  เท่ากับ  อหํ  หิ,  อีกอย่าง
๑ บาลีก็อย่างนี้เหมือนกัน.    บทว่า    ภุญฺเช   เท่ากับ    ภุญฺชามิ    คือกิน.
บทว่า    อนฺนานิ   จ   เท่ากับ   โภชนานิ   จ   คือโภชนาหาร.    บทว่า
โลณิยเตลิยานิ   แปลว่า   ที่เคล้าด้วยเกลือเจือด้วยน้ำมัน.   บทว่า   รสํ
คือ  มีรสประณีตที่มนุษย์เขากินกันในหมู่มนุษย์.      บทว่า    วิเชตฺวา