| มนุษย์ สหายของฉันสั่งว่าจงตามมาภายหลัง แล้วเขาไปล่วงหน้า ฉัน |
| จักไปกับสหายนั้น เมื่อฉันอยู่ในครรลองมนุษย์นั้น ควรคบคนเช่นไร |
| ดังนี้ จึงได้กล่าวคาถาที่ ๒ ว่า :- |
| ข้าแต่พ่อ ฉันออกจากป่าสู่บ้านแล้ว |
| ควรคบคนที่มีศีลอย่างไร มีวัตรอย่างไร ฉัน |
| ขอถามท่าน ขอท่านจงบอกฉันด้วย. |
| ลำดับนั้น ดาบสผู้บิดาเมื่อจะบอกแก่ดาบสหนุ่ม จึงได้กล่าว |
| คาถาที่เหลือว่า :- |
| แน่ะพ่อ ผู้ใดคุ้นเคยคับเจ้า อดทนต่อ |
| ความคุ้นเคยของเจ้าได้ เป็นผู้ตั้งใจฟังคำพูด |
| ของเจ้าและอดทนต่อคำพูดของเจ้าได้ เจ้าไป |
| จากที่นี้แล้ว จงคบผู้นั้นเถิด. |
| ผู้ใดไม่มีกรรมชั่วด้วยกายวาจาใจ เจ้า |
| ไปจากที่นี้แล้ว จงตั้งตัวเหมือนบุตรที่เกิดแต่ |
| อกผู้นั้น จงคบผู้นั้นเถิด. |
| อนึ่ง ผู้ใดย่อมประพฤติโดยธรรม แม้ |
| เมื่อประพฤติอยู่ก็ไม่ถือตัว เจ้าไปจากที่นี้แล้ว |
๗๑๓
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๗๑๕ 