| จงคบผู้นั้น ผู้กระทำกรรมอันบริสุทธิ์ มีปัญญา |
| เถิด. |
| แน่ะพ่อ เจ้าอย่าคบบุรุษที่มีจิตกลับ- |
| กลอกดุจผ้าที่ย้อมด้วยนำขมิ้น รักง่ายหน่าย |
| เร็ว ถึงแม้ว่าพื้นชมพูทวีปจะพึงไร้มนุษย์. |
| เจ้าจงเว้นคนเช่นนั้นเสียให้ห่างไกล |
| เหมือนบุคคลผู้ละเว้นอสรพิษที่ดุร้าย เหมือน |
| บุคคลผู้ละเว้นหนทางที่เปื้อนคูถ และเหมือน |
| บุคคลผู้ไปด้วยยานละเว้นหนทางที่ขรุขระ |
| ฉะนั้น. |
| แน่ะพ่อ ความพินาศย่อมมีแต่ผู้ที่คบ |
| คนพาล เจ้าอย่าสมาคมกับคนพาลเลย การอยู่ |
| ร่วมกับคนพาลเป็นทุกข์ทุกเมื่อ เหมือนอยู่ |
| ร่วมกับศัตรูฉะนั้น. |
| แน่ะพ่อ เพราะเหตุนั้น พ่อจึงขอร้อง |
| เจ้า ขอเจ้าจงกระทำตามคำของพ่อ เจ้าอย่า |
| สมาคมกับคนพาลเลย เพราะการสมาคมกับ |
| คนพาลเป็นทุกข์. |