| [๑๒๙๘] เรามักมั่นใจหญิงผู้ไม่มีความสงบ ไม่ |
| สำรวมว่าอยู่ในท่ามกลางสรีระของเรา และมั่น |
| ใจว่าเป็นภรรยาของเรา ดังนั้น นางจึงก้าวล่วง |
| ธรรม ประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นธรรม เราไม่ควร |
| เชยชิดภรรยาผู้ร่าเริงเช่นนี้. |
| [๑๒๙๙] บัณฑิตจะพึงวางใจว่า หญิงนี้เรารักษา |
| ไว้ดีแล้วดังนี้อย่างไรได้ อุบายที่จะป้องกัน |
| รักษาหญิงผู้มีหลายใจไม่พึงมีโดยแท้ เพราะว่า |
| หญิงเหล่านั้นมีอาการคล้ายกับเหวที่เรียกกันว่า |
| บาดาล บุรุษผู้ประมาทในหญิงเหล่านั้น ย่อม |
| ถึงความพินาศทั้งนั้น. |
| [๑๓๐๐] เพราะเหตุนั้นแหละ ชนเหล่าใดไม่ |
| เที่ยวคลุกคลีกับมาตุคาม ชนเหล่านั้นเป็นผู้มี |
| ความสุขไร้โศก ความประพฤติไม่คลุกคลี |
| กับมาตุคามนี้ เป็นคุณนำความสุขมาให้ ผู้ |
| ปรารถนาความเกษมอันอุดม ไม่ควรเชยชิด |
| ด้วยมาตุคามทั้งหลาย. |
| จบ สมุคคชาดกที่ ๑๐ |