๗๒๑    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๗๒๓
มารดาบิดา  ในเวลากลับทานพนั้นเห็นพวกบริวารของนาง  จึงวิ่งขับไล่
ด้วยรูปร่างที่น่ากลัว    พวกบริวารที่ถือข้าวของไปต่างก็พากันทิ้งสิ่งของ
หนีไปสิ้น     ทานพเห็นมาตุคามรูปงามนั่งมาในยาน     เกิดจิตปฏิพัทธ์
จึงนำไปถ้ำของตนเลี้ยงดูเป็นภรรยา     ตั้งแต่นั้นมา    ทานพได้นำเนยใส
ข้าวสาร  ปลา  เนื้อ   เป็นต้น    และผลไม้ที่อร่อยมาเลี้ยงดูภรรยา    และ
ประดับนางด้วยเครื่องประดับคือผ้า  ให้นางนอนในมุคมีสัณฐานเหมือน
ขวด  แล้วกลืนสมุคนั้นเข้าไว้ในท้อง  พิทักษ์รักษาภรรยาด้วยท้อง
         วันหนึ่ง   ทานพนั้นไปสระน้ำแห่งหนึ่งเพื่อจะอาบน้ำ  คายสมุค
ออกแล้วเอานางออกจากสมุคนั้นให้อาบน้ำ    ทาแป้ง    แต่งกาย    แล้ว
กล่าวว่า   เธอจงตากอากาศสักครู่หนึ่ง  ให้นางยืนอยู่ใกล้ ๆ สมุค  ตนเอง
ก็ลงไปที่ท่าน้ำ     มิได้มีความสงสัยภรรยา    จึงได้ไปอาบไกลไปหน่อย
ขณะนั้น    วิทยาธรชื่อวายุบุตรเหน็บพระขรรค์เหาะมา    นางนั้นเห็น
วิทยาธรแล้วยกมือชูขึ้นเป็นเชิงให้รู้ว่า    มานี่เถิดท่าน   วิทยาธรก็ลงมา
ทันที   ลำดับนั้น   นางเอาวิทยาธรนั้นใส่ในสมุค    คอยแลดูทางมาของ
ทานพ  พลางนั่งลงบนสมุค   ครั้นเห็นทานพมาก็แสดงตนแก่ทานพนั้น
เมื่อทานพยังไม่ทันถึงสมุค       นางก็เปิดสมุคแล้วเข้าไปข้างในนอนทับ
วิทยาธรแล้วเอาผ้าห่มของตนคลุมไว้  ทานพมาไม่ได้ตรวจตราสมุคให้ดี
ก่อน     กลืนสมุคเข้าไปด้วยเข้าใจว่าเมียเราคนเดียวไปถ้ำของตน     ใน
ระหว่างทางคิดว่า       เราไม่ได้เยี่ยมท่านดาบสเสียนาน      วันนี้เราจัก
หน้า ๗๒๒