๗๒๒    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๗๒๔
นมัสการท่านก่อน    จึงไปสู่สำนักท่านดาบส     ดาบสเห็นทานพนั้นมา
แต่ไกลรู้ว่ามีคนสองคนอยู่ในท้อง       เมื่อจะเจรจา      จึงได้กล่าวคาถา
ที่  ๑ ว่า :-
                        แน่ะท่านผู้เจริญทั้งสาม    ท่านพากันมา
           จากที่ไหนหนอ   ท่านทั้งหลายมาดีแล้ว   เชิญ
           มานั่งที่อาสนะนี้เถิดท่านผู้เจริญทั้งหลาย  ท่าน
           ทั้งหลายเห็นจะสุขสบายดี     ไม่มีความเจ็บไข้
          กระมัง    นานมาแล้ว    ท่านทั้งหลายเพิ่งมาใน
           ที่นี้.
         ศัพท์ว่า  โภ  ในคาถานั้นเป็นอาลปนะ.
         บทว่า    กจฺจิตฺถ  เท่ากับ   กจฺจิ  โหถ   ภาถ   วิชฺชถ   ความว่า
ท่านทั้งหลายจำเริญดีแลหรือ ?  ดาบสเมื่อจะทักทายอีกจึงกล่าวว่า โภนฺโต
แปลว่า   ท่านผู้เจริญทั้งหลาย.   สองบทว่า    กุสลํ    อนามยํ    ความว่า
ท่านทั้งหลายเห็นจะเป็นสุขสบายดีไม่มีโรคกระมัง ?  บทคาถาว่า   จิรสฺ-
สพฺภาคมนํ  หิ  โว   อิธ    ความว่า   นานแล้วท่านทั้งหลายเพิ่งมาใน
ที่นี้วันนี้.
         ทานพได้ฟังดังนั้น    คิดว่า    เรามาสำนักท่านดาบสนี้คนเดียว
เท่านั้น     แต่ท่านดาบสนี้กล่าวว่าสามคน     ท่านดาบสกล่าวดังนี้ เพราะ
หน้า ๗๒๓