เปิดดู  ได้เห็นภรรยาผู้ทัดทรงดอกไม้อันสะอาด
           ร่วมยินดีกับวิทยาธรชื่อว่า วายุบุตรในสมุคนั้น.
         บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า   อทฺทกฺขิ    คือเปิดสมุคแล้วจึงได้เห็น.
         พอทานพเปิดสมุคขึ้นเท่านั้น   วิทยาธรก็ร่ายวิชา  ถือพระขรรค์
เหาะไปในอากาศ  ทานพเห็นดังนั้นก็มีความยินดีต่อพระมหาสัตว์  จึงได้
กล่าวคาถาที่เหลือมีความสรรเสริญเป็นเบื้องต้นว่า :-
                        เหตุข้อนี้     ท่านผู้ประพฤติตบะชั้นสูง
           เห็นดีแล้ว        นรชนทั้งหลายเหล่าใดเป็นคน
           เลวทราม      ตกอยู่ในอำนาจแห่งความชื่นชม
           ยินดี   นรชนทั้งหลายเหล่านั้น  ได้แก่ตัวเราเอง
           เพราะว่าภรรยาที่เรารักษาไว้ในท้อง      เพียงดัง
           ชีวิต    กลับมาประทุษร้ายเราไปชื่นชมยินดีกะ
           บุรุษอื่น.
                        เราบำรุงบำเรอภรรยานั้นทั้งกลางวัน
           กลางคืน  เหมือนดาบสผู้มีตบะอยู่ในป่าบำเรอ
           บูชาไฟอันลุกโชนฉะนั้น  นางยังก้าวล่วงธรรม
           ประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นธรรม    เราไม่ควรเชยชิด
           ภรรยาผู้ร่าเริงเช่นนี้.