[๘๘๒]  ชายใด  ไม่โกรธ  มีมิตร มีการเสียสละ
           รักษาศีล   ไม่โอ้อวด  เป็นคนซื่อตรง    เป็นผู้
           สงเคราะห์ผู้อื่น    มีวาจาอ่อนหวาน   มีคำพูด
           ไพเราะ    แม้จะเป็นใหญ่    ก็มีความประพฤติ
           ถ่อมตน.  ดิฉันพอใจในบุรุษนั้นเป็นอย่างมาก
           ดุจคลื่นทะเลปรากฏแก่คนที่มองดูสีน้ำทะเล
           เหมือนมีมาก  ฉะนั้น.
         [๘๘๓]   อีกอย่างหนึ่ง  ผู้ใดให้สังคหธรรมเป็นไป
           อยู่    ในบุคคลทั้งที่เป็นมิตร     ทั้งที่เป็นศัตรู
           ทั้งเป็นผู้ประเสริฐที่สุด ทั้งที่ต่ำทราม ประพฤติ
           ประโยชน์หรือสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์     ทั้งใน
           ที่ลับทั้งในที่แจ้ง        ไม่กล่าวคำหยาบในกาล
           ไหน ๆ   ผู้ตายแล้วและยังมีชีวิตอยู่ดิฉันก็คบ.
         [๘๘๔]   ผู้ใดได้อย่างใดอย่างหนึ่ง   บรรดาความดี
           เหล่านี้แล้ว     เป็นผู้มีปัญญาน้อย     มัวเมาสิริ
           อันเป็นที่น่าใคร่    ดิฉันต้องเว้นผู้นั้น    ผู้มีรูป
           ลักษณะร้อน  ประพฤติไม่สม่ำเสมอเหมือนคน
           เว้นหลุมคูถ  ฉะนั้น.