| ๑๑. ปูติมังสชาดก |
| |
| ว่าด้วยโทษของการมองในเวลาที่ไม่ควรมอง |
| |
| [๑๒๐๑] แน่ะสหาย การจ้องดู ของสุนัขจิ้งจอก |
| ชื่อปูติมังสะไม่เป็นที่ชอบใจเราเลย บุคคลพึง |
| เว้นสหายเช่นนี้ ให้ห่างไกล. |
| [๑๓๐๒] สุนัขจิ้งจอกตัวเมียชื่อว่า เวณีนี้เป็นบ้า |
| ไป ได้พรรณนาถึงแพะตัวเมียผู้เป็นสหายให้ |
| ผัวฟัง ครั้นแพะตัวเมียถอยหลังกลับไปไม่มา |
| ก็นั่งซบเซาถึงแพะตัวเมียชื่อเมณฑิมาตา ผู้มา |
| แล้วถอยหลังกลับไปเสีย. |
| [๑๒๐๓] แน่ะเพื่อน ท่านนั้นแหละเป็นบ้า มี |
| ปัญญาทราม ขาดปัญญาเครื่องพิจารณา ท่าน |
| นั้นทำอุบายล่อลวงว่าตาย แต่ชะเง้อดู โดย |
| กาลอันไม่ควร. |
| [๑๒๐๔] บัณฑิตไม่ควรเพ่งดูในกาลอันไม่ควร |
| ควรเพ่งดูแต่ในกาลอันควร ผู้ใดเพ่งดูในกาล |