| อันไม่ควร ผู้นั้นย่อมซบเซา เหมือนสุนัขจิ้ง- |
| จอกชื่อปูติมังสะ ฉะนั้น. |
| [๑๓๐๕] ดูก่อนสหาย ขอความรักจงมีแก่เรา |
| ท่านจงให้ความเอิบอิ่มแก่เรา สามีของเรากลับ |
| ฟื้นขึ้นมาแล้ว ถ้าท่านมีความรักเรา ก็จงมา |
| กับเราเถิด. |
| [๑๓๐๖] แน่ะสหาย ขอความรักจงมีแก่ท่าน เรา |
| จะให้ความเอิบอิ่มแก่ท่าน เราจักมาด้วยบริวาร |
| เป็นอันมาก ท่านจงจัดแจงโภชนาหารไว้เถิด. |
| [๑๓๐๗] บริวารของท่านเป็นเช่นไร เราจักจัดแจง |
| โภชนาหารเหล่าใด ก็บริวารเหล่านั้นทั้งหมดมี |
| ชื่อว่าอย่างไร เราขอถาม ขอท่านจงบอกบริวาร |
| เหล่านั้นแก่เรา. |
| [๑๓๐๘] บริวารของเราเช่นนี้ คือ สุนัขชื่อมาลิ- |
| ยะ ๑ ชื่อจตุรักขะ ๑ ชื่อปิงคิยะ ๑ ชื่อชัม- |
| พุกะ ๑ ท่านจงจัดแจงโภชนาหารไว้เพื่อบริวาร |
| เหล่านั้นเถิด. |
๗๓๐
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๗๓๒ 