๗๓๗    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๗๓๙
จึงเสื่อมจากเหยื่อของตน    ซบเซาอยู่ฉันใด    ภิกษุแลดูรูปด้วยสามารถ
แห่งศุภนิมิตรในกาลอันไม่ควร  จึงเสื่อมจากอารมณ์มีสติปัฏฐานเป็นต้น
ซบเซาอยู่  คือลำบากอยู่ทั้งในทิฏฐธรรมและสัมปรายภพฉันนั้น.
         แม่สุนัขจิ้งจอกชื่อเวณี     ได้กล่าวปลอบโยนสุนัขจิ้งจอกชื่อปูติ-
มังสะว่า    ข้าแต่สามีท่านอย่าเสียใจเลย    ฉันจะใช้อุบายนำนางแพะนั้น
มาอีก   เวลานางแพะมา  ท่านอย่าประมาท  จงจับไว้ให้ได้  แล้วไปสำนัก
นางแพะนั้น    กล่าวว่า    สหายเอ๋ย   การที่ท่านกลับมาเสียนั่นแหละเกิด
ประโยชน์แก่เรา   เพราะพอท่านมาแล้วเท่านั้นสามีก็กลับได้สติ    บัดนี้
ยังมีชีวิตอยู่ท่านจงมา  ไปทำปฏิสันถารกับสามีของเราเถิด   ดังนี้    แล้ว
กล่าวคาถาที่ ๕ ว่า :-
                        ดูก่อนสหาย       ขอความรักจงมีแก่เรา
           ท่านจงให้ความเอิบอิ่มแก่เรา  สามีของเรากลับ
           ฟื้นขึ้นมาแล้ว    ถ้าท่านมีความรักเรา     ก็จงมา
           ไปกับเราเถิด.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า  ปุณฺณปตฺตํ   ททาหิ   เม    ความว่า
ขอท่านจงให้ความยินดีแก่เราผู้มาแล้วเพื่อชนที่รักทั้งหลาย.   บทว่า ปติ
สญฺชีวิโต    ความว่า   สามของเรากลับฟื้นขึ้นมาแล้ว    คือลุกขึ้นมาแล้ว
เป็นผู้ไม่มีโรค.   บทว่า   เอยฺยาสิ   ความว่า   ขอท่านจงมาไปกับเราเถิด
หน้า ๗๓๘