| แม่แพะคิดว่า แม่สุนัขจิ้งจอกเลวทรามนี้ ประสงค์จะลวงเรา |
| การกระทำตนเป็นปฏิปักษ์ไม่สมควรเลย เราจักใช้ลวงนางสุนัขจิ้งจอก |
| บ้าง ดังนี้ แล้วกล่าวคาถาที่ ๖ ว่า :- |
| แน่ะสหาย ขอความรักจงมีแต่ท่าน เรา |
| จะให้ความเอิบอิ่มแก่ท่าน เราจักมาด้วยบริวาร |
| เป็นอันมาก ท่านจงจัดแจงโภชนาหารไว้เถิด. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า เอสฺสํ ความว่า เราจักมา แลเมื่อ |
| มา จักมาด้วยบริวารเป็นอันมาก สำหรับอารักขาตน. |
| ลำดับนั้น แม่สุนัขจิ้งจอกเมื่อจะถามถึงบริวารกะแม่แพะ ได้ |
| กล่าวคาถาที่ ๗ ว่า :- |
| บริวารของท่านเป็นเช่นไร เราจักจัดแจง |
| โภชนาหารเพื่อบริวารเหล่าใด ก็บริวารเหล่านั้น |
| ทั้งหมดมีชื่อว่าอย่างไร เราขอถาม ขอท่านจง |
| บอกบริวารเหล่านั้นแก่เรา. |
| เมื่อแม่แพะจะบอก ได้กล่าวคาถาที่ ๘ ว่า :- |
| บริวารของเราเช่นนี้ คือ สุนัขชื่อมาลิ- |
| ยะ ๑ ชื่อจตุรักขะ ๑ ชื่อปิงคิยะ ๑ ชื่อชัม- |
๗๓๘
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๗๔๐ 