[๘๘๕]   คนสร้างโชคด้วยตนเอง      สร้างเคราะห์
           ด้วยตนเอง     ผู้อื่นจะสร้างโชคหรือเคราะห์ให้
           ผู้อื่นไม่ได้เลย.
                              จบ  สิริกาลกรรณิชาดกที่  ๗

อรรถกถาสิริกาลกรรณิชาดกที่  ๗

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่   ณ พระวิหารเชตวัน      ทรงปรารภ
อนาปิณฑิกเศรษฐี     จึงตรัสเรื่องนี้มีคำเริ่มต้นว่า    กา    นุ    กาเลน
วณฺเณน  ดังนี้
         ความย่อว่า        ท่านอนาถปิณฑิกเศรษฐีนั้น  จำเดิมแต่เวลาได้
ดำรงอยู่ในโสดาปัตติผลแล้วรักษาศีล  ๕ ไม่มีขาด.   ทั้งภรรยา   ทั้งบุตร
ธิดา  ทั้งทาส    ทั้งกรรมกรผู้ทำงานรับจ้างของท่าน     ก็พากันรักษาศีล
เหมือนกันหมดทุกคน.   อยู่มาวันหนึ่ง   ภิกษุทั้งหลายตั้งเป็นเรื่องขึ้นใน
ธรรมสภาว่า   ดูก่อนท่านผู้มีอายุ  อนาถปิณฑิกเศรษฐีทั้งตนเองก็สะอาด
ทั้งบริวารก็สะอาดประพฤติธรรมอยู่.       พระศาสดาเสด็จมาตรัสถามว่า
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย       บัดนี้เธอทั้งหลายนั่งสนทนากันด้วยเรื่องอะไร-
หนอ ?  เมื่อภิกษุกราบทูลว่า   ด้วยเรื่องชื่อนี้   พระเจ้าข้า    จึงตรัสว่า
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  ไม่ใช่เพียงเดี๋ยวนี้เท่านั้น  แม้ในกาลก่อนโบราณก-
บัณฑิตทั้งหลาย     ก็ได้เป็นผู้สะอาดเอง     ทั้งเป็นผู้มีบริวารสะอาดด้วย