๗๓๙    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๗๔๑
           พุกะ  ๑  ท่านจงจัดแจงโภชนาหารไว้เพื่อบริวาร
           เหล่านั้นเถิด.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   เต   เม   ความว่า     ขอท่านจงบอก
บริวารเหล่านั้นแก่เรา.
         คำว่า   มาลิโย  เป็นต้น  เป็นชื่อของสุนัข  ๔  ตัว.
         แม่แพะกล่าวดังนี้แล้วได้กล่าวต่อไปว่า       บรรดาสุนัขเหล่านั้น
ตัวหนึ่ง ๆ มีบริวารตัวละห้าร้อย  เมื่อเป็นเช่นนี้   เราจักมีสุนัขสองพันตัว
แวดล้อมมา  ดังนี้    แล้วกล่าวว่า   ถ้าสุนัขเหล่านั้นไม่ได้โภชนาหาร   ก็
จักฆ่าท่านทั้งสองกินเสีย.   แม่สุนัขจิ้งจอกได้ฟังดังนั้นก็กลัว   คิดว่า  ไม่
เป็นการสมควรที่แม่แพะนี้จะไปในสำนักของสามีเรา   เราจักใช้อุบายทำ
ให้แม่แพะนี้ไม่ไป   ดังนี้    แล้วกล่าวคาถาที่  ๙ ว่า :-
                        เมื่อท่านออกจากเรือนไป   สิ่งของของ
           ท่านไม่มีใครดูแล    จักเสียหาย     คำพูดของ
           สหายมิได้มีความรังเกียจ   ท่านจงอยู่ที่นี้เถิด
           อย่าไปเลย.
         อธิบายความแห่งคาถานั้นว่า    แน่ะสหาย  ในเรือนของท่านมีสิ่ง
ของอยู่เป็นอันมาก   เมื่อท่านออกจากเรือนไป   สิ่งของนั้นก็จักไม่มีใคร
หน้า ๗๔๐