| [๑๓๑๗] นกทั้งหลาย บุรุษนี้ก็ได้ดักมาแล้ว การ |
| ตวงข้าวเปลือกด้วยเครื่องตวง บุรุษนี้ก็ได้ตวง |
| มาแล้ว การเล่นสกา บุรุษนี้ก็ได้ตั้งให้นักเลง |
| สกาเล่นกัน ความสำรวมระวัง บุรุษนี้ก็ก้าว |
| ล่วงเสีย เลือดที่ไหลออกมาตั้งครึ่งคืน บุรุษนี้ |
| ก็คัดให้หยุดได้ มือทั้งสองของบุรุษนี้มีความ |
| ร้อนในเวลารับก้อนข้าว. |
| [๑๓๑๘] เราได้ฟังเหตุทั้งหลาย อันเกี่ยวเนื่องด้วย |
| การกระทำของบุรุษนี้ ในการดำรงชีพของบุรุษ |
| นี้ ดังนี้ กลุ่มขนนกกระทายังปรากฏอยู่ที่ชฎา |
| ของบุรุษนี้ วัวทั้งหลาย บุรุษนี้ก็ได้ฆ่ากินแล้ว |
| ไฉนจะไม่ฆ่านกกระทากินเล่า. |
| จบ ทัททรชาดกที่ ๑๒ |
| |
| อรรถกถาติตติรชาดกที่ ๑๒ |
| |
| พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ ภูเขาคิชฌกูฏ ทรงปรารภ การที่ |
| พระเทวทัตพยายามจะปลงพระชนม์พระองค์ จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่ม |
| ต้นว่า โย เต ปุตฺตเก ดังนี้. |
๗๔๓
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๗๔๕ 