๗๔๖    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๗๔๘
ประดุจจะบินถลามาจากยอดภูเขาลงสู่แม่น้ำฉะนั้น   มาณพทั้งหลายต่างก็
ร่าเริงยินดี    เริ่มเรียนศิลปะในสำนักนกกระทำผู้เป็นบัณฑิต    แม้นก-
กระทาก็ได้ดำรงอยู่ในตำแหน่งอาจารย์ทิศาปาโมกข์         บอกศิลปะแก่
มาณพเหล่านั้น      พวกมาณพได้กระทำกรงทองแก่นกกระทา      ดาษ
เพดานเบื้องบน  นำน้ำผึ้งและข้าวตอกเป็นต้น  ใส่จานทองให้นกกระทา
บูชาด้วยดอกไม้นานาชนิด  กระทำสักการะเป็นการใหญ่  ข่าวนกกระทา
บอกมนต์แก่มาณพห้าร้อยในป่า  ได้แพร่สะพัดไปทั่วชมพูทวีป.
         ครั้งนั้น   ประชาชนในชมพูทวีปได้ป่าวร้องกันเล่นมหรสพเป็น
การใหญ่     เหมือนมหรสพที่เล่นบนยอดภูเขา     มารดาบิดาของมาณพ
ทั้งหลายได้ฟังข่าวไปถึงบุตรว่า     จงมาดูงานมหรสพ     มาณพทั้งหลาย
บอกลานกกระทาแล้ว  ช่วยกันปิดบังนกกระทาผู้เป็นบัณทิต  เหี้ย  และ
สัตว์ทั้งหมดตลอดจนอาศรมไม่ให้ใครรู้เห็น       แล้วไปสู่เมืองของตน ๆ
ในกาลนั้นดาบสชั่วร้ายไม่มีความกรุณาคนหนึ่ง   ท่องเที่ยวไปในที่ต่าง ๆ
มาถึงที่นั้น   เหี้ยเห็นดาบสนั้นก็กระทำการต้อนรับ   กล่าวว่า   ข้าวสาร
มีอยู่ที่โน้น   น้ำมันเป็นต้นอยู่ที่โน้น   ท่านจงหุงภัตรฉันเถิด   ดังนี้แล้ว
ก็ไปเพื่อหาอาหาร   ดาบสหุงภัตรแต่เช้าทีเดียว  ฆ่าลูกเหี้ยสองตัวทำเป็น
กับข้าวบริโภค      ตอนกลางวันฆ่านกกระทาผู้เป็นบัณฑิตและลูกโคกิน
ตอนเย็นเห็นแม่โคเดินมาก็ฆ่าแม่โคนั้นเสีย     กินเนื้อแล้วไปนอนหลับ
กรนอยู่ที่โคนต้นไม้   เหี้ยมาในเวลาเย็นไม่เห็นลูกน้อยทั้งสอง    ก็เที่ยว
หน้า ๗๔๗