| เหตุไรหนอ ท่านจงรีบด่วนกลับมาพร้อมกับ |
| มาณพ กิจที่เป็นประโยชน์ของท่านมีอยู่ในที่นี้ |
| หรือ เราขอถามถึงกิจอันเป็นประโยชน์นั้น ? |
| ขอท่านจงบอกแก่เรา. |
| ในคาถานั้น พระยาราชสีห์ทักทายพระยาเสือโคร่ง โดยชื่อว่า |
| ดูก่อนเสือโคร่ง ชื่อว่า สุพาหุ เพราะกายส่วนข้างหน้าของพระยาเสือ- |
| โคร่งเป็นที่พอใจ ฉะนั้น พระยาราชสีห์จึงกล่าวอย่างนั้น กะพระยาเสือ- |
| โครงนั้น. บทว่า กึ กิจฺจมตฺถิ อิธมตฺถิ ตุยฺหํ ความว่า กรณียกิจ |
| ที่ประกอบด้วยประโยชน์มีอยู่กับมาณพนี้ ในที่นี้หรือ ? ปาฐะว่า ตุยฺหํ |
| กึ กิจฺจมตฺถํ เนื้อความก็อย่างนี้เหมือนกัน. |
| พระยาเสือโคร่งได้ฟังดังนั้น ได้กล่าวคาถาที่ ๕ ว่า:- |
| นกกระทาใด ผู้มีรูปงาม ซึ่งเป็นสหาย |
| ของท่าน เราสงสัยว่า นกกระทานั้นจะถูกฆ่า |
| เสียแล้วในวันนี้ เราได้ฟังเหตุทั้งหลายที่ต่อ |
| เนื่องด้วยการกระทำของบุรุษนี้ จึงมิได้สำคัญ |
| ว่า นกกระทาจะมีความสุขในวันนี้. |
| นกกระทำ ชื่อว่า ททฺทโร ในคาถานั้น. บทว่า ตสฺส วธํ |
| ความว่า เราสงสัยว่า นกกระทาผู้เป็นบัณฑิตนั้นจะถูกบุรุษนี้ฆ่า |