๗๕    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๗๗
ทั้งหลายพากันสรงน้ำ  ที่ท่าสำหรับดาบสทั้งหลาย ก็เฉพาะดาบสทั้งหลาย
อาบกัน    ที่ท่าสำหรับเทพบุตรทั้งหลายในสวรรค์ ๖  ชั้น    มีชั้นจาตุม
มหาราชิกาเป็นต้น  เทพบุตรทั้งหลายเท่านั้นสรงสนานกัน  ที่ท่าสำหรับ
เทพธิดาทั้งหลาย   ก็เฉพาะเทพธิดาทั้งหลายสรงสนานกัน.
         ในจำนวนเทพธิดาเหล่านั้น     เทพธิดาทั้ง  ๒   ตนนี้ทะเลาะกัน
ด้วยต้องการท่าน้ำว่า  ฉันจักอาบก่อน  ฉันก่อนดังนี้.  กาลกรรณีเทพธิดา
พูดว่า   ฉันรักษาโลก    เที่ยวตรวจดูโลก   เพราะฉะนั้น    ฉันควรจะได้
อาบก่อน.      ฝ่ายสิริเทพธิดาพูดว่า   ฉันดำรงอยู่ในข้อปฏิบัติชอบ  ที่จะ
อำนวยอิสริยยศแก่มหาราช   เพราะฉะนั้น         ฉันควรจะได้อาบก่อน.
พวกเขาเข้าใจว่า   ท้าวมหาราชทั้ง  ๔  จักรู้ว่า   ในจำนวนเราทั้ง   ๒   นี้
ใครสมควรจะอาบได้ก่อนหรือไม่สมควร.         จึงพากันไปยังสำนักของ
ท้าวมหาราชเหล่านั้น     แล้วทูลถามว่า    บรรดาหม่อมฉันทั้ง   ๒   ใคร
สมควรจะอาบน้ำในสระอโนดาดก่อนกัน.       ท้าวธตรัฐและท้าววิรูปักข์
บอกว่า      พวกเราไม่อาจจะวินิจฉัยได้      จึงได้ยกให้เป็นภาระของท้าว
วิรุฬหกและท้าวเวสสุวรรณ.    ท่านทั้ง  ๒  นั้น  บอกว่า   ถึงพวกเราก็ไม่
อาจวินิจฉัยได้   จักส่งไปแทบบาทมูลของท้าวสักกะ   แล้วได้ส่งเธอทั้ง ๒
ไปยังสำนักของท้าวสักกะ.      ท้าวสักกะทรงสะดับคำของเธอทั้ง  ๒  แล้ว
ทรงดำริว่า    เธอทั้ง   ๒  นี้ก็เป็นธิดาของบริษัทของเราเหมือนกัน    เรา
ไม่อาจวินิจฉัยคดีนี้ได้.  ครั้งนั้น  ท้าวสักกะได้ตรัสว่า  ในนครพาราณสี
หน้า ๗๖