สำหรับในที่นี้มีความว่า      พระศาสดาตรัสถามภิกษุรูปนั้นว่า
ดูก่อนภิกษุ  ได้ยินว่าเธอเป็นผู้ว่ายากจริงหรือ ?  เมื่อภิกษุนั้นกราบทูลว่า
จริงพระเจ้าข้า   จึงตรัสว่า   ดูก่อนภิกษุ   แม้ในกาลก่อนเธอก็ไม่เชื่อฟัง
คำของบัณฑิตไปยินดีจักรกรด  เพราะที่เป็นผู้ว่ายากดังนี้  แล้วทรงนำเอา
เรื่องในอดีตมาสาธก  ดังต่อไปนี้ :-
         ในอดีตกาล     ครั้งศาสนาพระกัสสปทศพล   ในเมืองพาราณสี
เศรษฐีมีทรัพย์   ๘๐  โกฏิ มีบุตรคน  ๑  ชื่อมิตตวินทุกะ  มารดาบิดาของ
มิตตวินทุกะ  เป็นพระโสดาบัน.  แต่มิตตวินทุกะเป็นคนทุศีลไม่มีศรัทธา.
         ต่อมาเมื่อบิดาตายแล้วมารดาตรวจตราดูแลทรัพย์สมบัติ  วันหนึ่ง
กล่าวกะเขาว่า   ลูกรัก   ความเป็นมนุษย์เป็นของที่ได้ยาก  เจ้าก็ได้แล้ว
เจ้าจงให้ทานรักษาศีล  กระทำอุโบสถกรรม  ฟังธรรมเถิด   มิตตวินทุกะ
กล่าวว่า แม่ ทานเป็นต้นไม่เป็นประโยชน์แก่ฉัน  แม่อย่าได้กล่าวอะไร ๆ
กะฉัน    ฉันจะไปตามยถากรรม    ถึงแม้เขาจะกล่าวอยู่อย่างนี้    วันหนึ่ง
เป็นวันบูรณมีอุโบสถ      มารดาได้กล่าวกะเขาว่า      ลูกรักวันนี้เป็นวัน
อภิลักขิตสมัยมหาอุโบสถ  วันนี้เจ้าจงสมาทานอุโบสถ ไปวิหารฟังธรรม
อยู่ตลอดคืนแล้วจงมา แม่จะให้ทรัพย์แก่เจ้าพันหนึ่ง เขารับคำว่า ดีแล้ว
สมาทานอุโบสถเพราะอยากได้ทรัพย์  พอบริโภคอาหารเช้าแล้วไปวิหาร
อยู่ที่วิหารตลอดวัน แล้วนอนหลับอยู่ ณ ที่แห่งหนึ่งตลอดคืน โดยอาการ
ที่บทแห่งธรรมแม้บท  ๑ ก็ไม่กระทบ    วันรุ่งขึ้นเขาล้างหน้าไปนั่งอยู่
ที่เรือนแต่เช้าทีเดียว.