๗๖๒    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๗๖๔
ประดับตกแต่งไว้   เขาคิดว่า   เราจักเข้าไปเป็นพระราชาในเมืองนี้   แล้ว
เข้าไปได้เห็นสัตว์นรกตน  ๑      ทูนจักรกรดหมุนเผาผลาญอยู่บนศีรษะ
ขณะนั้นจักรกรดบนศีรษะสัตว์นรกนั้น    ได้ปรากฏแก่มิตตวินทุกะเป็น
เหมือนดอกบัว เครื่องจองจำ ๕ ประการที่อก ปรากฏเหมือนเป็นสังวาลย์
เครื่องประดับทรวง        โลหิตที่ไหลจากศีรษะเหมือนเป็นจันทน์แดงที่
ชะโลมทา เสียงครวญครางเหมือนเป็นเสียงเพลงขับที่ไพเราะ  มิตตวิน -
ทุกะเข้าไปใกล้สัตว์นรกนั้น   แล้วกล่าวขอว่า   ข้าแต่บุรุษผู้เจริญ   ท่าน
ได้ทัดทรงดอกบัวมานานแล้ว    จงได้แก่ข้าพเจ้าเถิด    สัตว์นรกกล่าวว่า
แน่ะสหาย   นี้ไม่ใช่ดอกบัวมันคือจักรกรด  มิตตวินทุกะกล่าวว่า  ท่าน
พูดอย่างนี้เพราะไม่อยากจะให้แก่เรา    สัตว์นรกคิดว่า    บาปของเราคง
สิ้นแล้ว     แม้บุรุษผู้นี้ก็คงจะทุบตีมารดามาแล้วเหมือนเรา      เราจักให้
จักรกรดแก่มัน   ครานั้นสัตว์นรกได้กล่าวกะมิตตวินทุกะว่า  มาเถิดท่าน
ผู้เจริญ     ท่านจงรับดอกบัวนี้เถิด      แล้วขว้างจักรกรดไปบนศีรษะของ
มิตตวินทุกะ จักรกรดได้ตกลงพัดผันบนศีรษะเขาขณะนั้น มิตตวินทุกะ
จึงรู้ว่าดอกบัวนั้นคือจักรกรด  ได้รับทุกขเวทนาเป็นกำลัง  คร่ำครวญว่า
ท่านจงเอวจักรกรดของท่านไปเถิด ๆ สัตว์นรกตนนั้นได้หายไปแล้ว.
         คราวนั้น    พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นรุกขเทวดา    พร้อม
ด้วยบริวารใหญ่เที่ยวจาริกไปในอุสสทนรกได้ไปถึงที่นั้น  มิตตวินทุกะ
แลเห็นรุกขเทวดา    เมื่อจะถามว่า    ข้าแต่เทวราชเจ้าจักรนี้ลงบดศีรษะ
หน้า ๗๖๓