สักกี่พันปี  ข้าพเจ้าขอถามความนั้น   ขอท่านได้
           โปรดบอกแก่ข้าพเจ้าเถิด.
         ลำดับนั้น    พระมหาสัตว์เมื่อจะบอกแก่มิตตวินทุกะนั้น   จึงได้
กล่าวคาถาที่  ๑๐  ว่า :-
                        ดูก่อนมิตตวินทุกะ  ท่านจงฟังเรา  ท่าน
           จะต้องทนทุกข์ทรมานไปอีกนาน  จักรกรดจะ
           พัดผันอยู่บนศีรษะของท่าน  เมื่อท่านยังมีชีวิต
           อยู่จะพ้นไปไม่ได้.
         บรรดาบทเหล่านั้น    บทว่า    อติสโร    มีวินิจฉัยว่า  ชื่อว่า
อติสโร   เพราะอรรถว่า   อติสริ  ดังนี้ บ้าง เพราะอรรถว่า  อติสริสฺสติ
ดังนี้บ้าง. บทว่า  อจฺจสโร  เป็นไวพจน์ของบทว่า  อติสโร  นั้นนั่นเอง.
         ข้อนี้มีอธิบายว่า  ดูก่อนมิตตวินทุกะผู้เจริญ  ท่านจงฟังคำของเรา
ก็ท่านชื่อว่าจะต้องทนทุกข์ทรมานไปสิ้นกาลนาน    เพราะความที่แห่ง
กรรมอันทารุณยิ่ง    เป็นกรรมอันท่านกระทำแล้ว    อนึ่ง  ท่านจะต้อง
ทนทุกข์ทรมานไปสิ้นกาลนาน     เพราะวิบากแห่งกรรมนั้นใคร ๆ   ไม่
สามารถจะบอกให้รู้ได้ด้วยการนับเป็นปี    และเพราะท่านจักต้องทนคือ
จักต้องถึงวิบากทุกข์อันใหญ่ยิ่งซึ่งหาประมาณมิได้  เพราะเหตุนั้น เราจึง
ไม่สามารถที่จะบอกแก่ท่านได้ว่าเท่านี้พันปี   เท่านี้แสนปี   ดังนี้.