บทว่า   สิรสฺมิมาวิทธํ   ความว่า   ก็จักรกรดนี้ใดพัดผัน  คือ
หมุนไปอยู่บนศีรษะของท่านดุจจักรของนายช่างหม้อฉะนั้น.    บทว่า
น   ตฺวํ   ชีวํ   ปโมกฺขสิ   ความว่า    ตราบใดที่วิบากกรรมของท่านยัง
ไม่สิ้นไปตราบนั้นเมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่       จักพ้นจักรกรดนั้นไปไม่ได้
แต่เมื่อวิบากกรรมสิ้นไปแล้ว   ท่านก็จักละจักรกรดนี้ไปตามยถากรรม.
         ครั้นเทวบุตรกล่าวคาถานี้แล้ว   ก็ได้ไปเทพวิมานของตน  ส่วน
มิตตวินทุกะ  ก็ได้ดำเนินไปสู่ทุกข์ใหญ่.
         พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว    ทรงประชุม
ชาดก  มิตตวินทุกะในครั้งนั้น  ได้มาเป็นภิกษุว่ายากรูปนี้ในบัดนี้  ส่วน
เทวราชในครั้งนั้น   คือเราตถาคต   ฉะนี้แล.
                           จบ   อรรถกถาจตุทวารชาดกที่  ๑