๗๗๒    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๗๗๔
         [๑๓๓๖]   ความโลภก่อให้เกิดอาการหยาบ  เป็น
           เหตุให้เที่ยวปล้นขู่เอาสิ่งของเขา   แสดงของ
           ปลอมเปลี่ยนเอาของคนอื่น     ประกอบอุบาย
           ล่อลวง   บาปธรรมทั้งหลายนี้มีอยู่ในโลภธรรม
           เพราะฉะนั้น  ข้าพเจ้าจึงไม่ชอบใจโลภ
         [๑๓๓๗]   กิเลสเครื่องร้อยรัดทั้งหลาย  เป็นเครื่อง
           สำเร็จได้ด้วยใจ    ถูกสิเนหาผูกมัดเข้าอีกด้วย
           แล้ว   ถ้านอนเนื่องอยู่เป็นอันมาก     มักทำให้
           บุคคลเดือดร้อนยังนี้   เพราะฉะนั้น   ข้าพเจ้า
           จึงไม่ชอบใจสิเนหา.
         [๑๓๓๘]   ข้าแต่ท่านพราหมณ์   คำนั้นท่านกล่าว
           แล้ว  เป็นสุภาษิตอันสมควร     ข้าพเจ้าจะให้
           พรแก่ท่าน   ตามแต่ใจท่านปรารถนาเถิด.
         [๑๓๓๙]   ข้าแต่ท้าวสักกะผู้เป็นใหญ่กว่าภูตทั้ง-
           ปวง  ถ้าจะโปรดประทานพรแก่ข้าพระองค์ ขอ
           อาพาธทั้งหลายอันเป็นของร้ายแรง    ซึ่งจะทำ
           อันตรายแก่ตบะกรรมได้      อย่าพึงเกิดขึ้นแก่
หน้า ๗๗๓