| ตนประกอบด้วยองค์ ๔ ประการเห็นปานนี้. ด้วยบทว่า เอเต เม จตุโร |
| วเร นี้ พระมหาสัตว์กล่าวว่า ขอพระองค์ได้ทรงโปรดประทานพร ๔ |
| ประการ มีอย่าให้มีความโกรธเป็นต้นเหล่านั้น แก่ข้าพระองค์เถิด. |
| ถามว่า ก็พระมหาสัตว์ไม่ทราบหรือว่า ใคร ๆ ไม่อาจรับพรใน |
| สำนักของท้าวสักกะ แล้วขจัดความโกรธเป็นต้นได้ด้วยพร. |
| ตอบว่า ไม่ทราบหามิได้ แต่ที่รับพรเพราะคิดว่า เมื่อท้าวสักกะ |
| ประทานพร การพูดว่า ข้าพเจ้าไม่รับไม่สมควร และเพื่อจะตัดความ |
| สงสัย ของท้าวสักกะนั้น จึงรับพร. |
| ลำดับนั้น ท้าวสักกะทรงดำริว่า กัณหบัณฑิตเมื่อจะรับพร ก็ |
| รับแต่พรที่หาโทษมิได้ทั้งนั้น เราจักถามถึงคุณและโทษในพรเหล่านี้กะ |
| พระฤาษีก่อน ครานั้น เมื่อพระองค์จะถามพระฤาษี จึงตรัสพระคาถา |
| ที่ ๕ ว่า :- |
| ดูก่อนท่านพราหมณ์ ท่านเห็นโทษใน |
| ความโกรธ ในโทสะ ในโลภะ และในสิเนหา |
| เป็นอย่างไรหรือ ? ข้าพเจ้าขอถามความนั้น |
| ขอท่านจงบอกแก่ข้าพเจ้าเถิด. |
| พึงทราบความแห่งเรื่องนั้นว่า ดูก่อนท่านพราหมณ์ ท่านเห็น |
| โทษในความโกรธ ในโทสะ ในโลภะ หรือในสิเนหาอย่างไรหรือหนอ ? |
๗๘๑
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๗๘๓ 