ข้าพเจ้าขอถามความนั้น   ขอท่านจงบอกแก่ข้าพเจ้าก่อนเถิด      เพราะว่า
ข้าพเจ้าไม่ทราบถึงโทษในอกุศลธรรมนั้น
         ลำดับนั้น   พระมหาสัตว์กล่าวกะท้าวสักกะว่า    ถ้าเช่นนี้    ท่าน
จงฟัง.   ดังนี้แล้วกล่าวคาถา ๔ คาถาว่า :-
                        ความโกรธเกิดแต่ความไม่อดทน   ที่แรก
           เป็นของน้อย   แต่ภายหลังเป็นของมาก    ย่อม
           เจริญขึ้นโดยลำดับ       ความโกรธมักทำความ
           เกี่ยวข้อง   มีความคับแค้นมาก    เพราะฉะนั้น
           ข้าพระองค์จึงไม่ชอบใจความโกรธ.
                        วาจาของผู้ประกอบด้วยโทสะ         เป็น
           วาจาหยาบคาย  ถัดจากนั้นก็เกิดปรามาส   ถูก
           ต้องกัน  ต่อจากนั้นก็ชกต่อยกันด้วยมือ  ต่อไป
           ก็จับท่อนไม้เข้าทุบตีกัน    จนถึงจับศัสตราเข้า
           ฟันแทงกันเป็นที่สุด  โทสะเกิดแต่ความโกรธ
           เพราะฉะนั้น   ข้าพระองค์จึงไม่ชอบใจโทสะ.
                        ความโลภก่อให้เกิดอาการหยาบ     เป็น
           เหตุให้เที่ยวปล้นขู่เอาสิ่งของเขา     แสดงของ