| ปลอมเปลี่ยนเอาของคนอื่น ประกอบอุบาย |
| ล่อลวง บาปธรรมทั้งหลายนี้มีอยู่ในโลภธรรม |
| เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงไม่ชอบใจโลภ. |
| กิเลสเครื่องร้อยรัดทั้งหลาย เป็นเครื่อง |
| สำเร็จได้ด้วยใจ ถูกสิเนหาผูกมัดเข้าอีกด้วย |
| แล้ว ถ้านอนเนื่องอยู่เป็นอันมาก มักทำให้ |
| บุคคลเดือดร้อนยิ่งนัก เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า |
| จึงไม่ชอบใจสิเนหา. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อขนฺติโช ความว่า ความโกรธ |
| นั้น เกิดแต่ความไม่อดทนแห่งบุคคลผู้มีชาติไม่อดกลั้น ทีแรกก็เป็น |
| ของน้อย แต่ภายหลังเป็นของมาก ย่อมเจริญขึ้นโดยลำดับ ข้อที่ความ |
| โกรธนั้นเจริญขึ้น พึงพรรณนาด้วยขันติวาทิชาดก และจุลลธรรม. |
| ปาลชาดก. อนึ่ง ในข้อนี้ พึงเล่าเรื่องที่ติสสอำมาตย์ฆ่าชนทั้งหมด |
| ตั้งต้นแต่ภรรยาพร้อมด้วยบริวารชนแล้วฆ่าตัวตายในภายหลัง. บทว่า |
| อาสงฺคิ ความว่า ความโกรธมักทำความเกี่ยวข้อง คือ เกิดขึ้นแก่ผู้ใด |
| ย่อมทำให้ผู้นั้นเกี่ยวข้องพัวพัน และไม่ให้สละเรื่องนั้นไปได้ ต้องให้ |
| กลับมาทำความชั่วร้ายมีการด่าเป็นต้น. |
| บทว่า พหุปายาโส ได้แก่ ประกอบด้วยความคับแค้น คือ |
| ความลำบาก กล่าวคือความทุกข์ทางกายและทางใจเป็นอันมาก จริงอยู่ |