เจ้าปลงใจในชายผู้มีปกติอย่างไร มีความ
           ประพฤติเสมออย่างไร  ?    ดูก่อนแม่กาลี     เจ้า
           ถูกฉันถามแล้ว    จงบอกฉัน.    พวกฉันจะพึง
           รู้จักเจ้าได้อย่างไร ?
         บรรดาบทเหล่านั้น    บทว่า    นิวิสเส    ความว่า   ตั้งลง   คือ
ประดิษฐานอยู่ในใจของเจ้า.
         ลำดับนั้น    นางเมื่อจะกล่าวถึงคุณของตน    จึงกล่าวคาถาที่  ๔
ว่า :-
                        ชายใดลบหลู่คุณท่าน  ตีตนเสมอ  แข่งดี
           ริษยาเขา     ตระหนี่และโอ้อวด      ชายใดได้
           ทรัพย์มาแล้วย่อมพินาศไป      ชายนั้นเป็นที่
           รักใคร่ของดิฉัน.
         คาถานั้นมีเนื้อความว่า     ชายใดไม่รู้จักคุณที่ผู้อื่นทำแล้วแก่ตน
เป็นผู้ลบหลู่คุณท่าน   เมื่อเขากล่าวถึงเหตุอะไร ๆ ของตน    ก็ยืดถือเป็น
คู่แข่งว่า   ฉันไม่รู้จักสิ่งนั้นหรือ ?   เห็นอะไรที่คนเหล่าอื่นทำแล้ว  ก็ทำ
เหตุให้เหนือขึ้นไปกว่า     ด้วยอำนาจแห่งการแข่งดี    เมื่อคนอื่นได้ลาภ
ไม่ยินดีด้วย ปรารถนาว่า คนอื่นอย่ามีความเป็นใหญ่กว่าเรา  ขอความ