| ๔. สังขชาดก |
| |
| ว่าด้วยอานิสงส์ถวายรองเท้า |
| |
| [๑๓๕๗] ข้าแต่ท่านสังขพราหมณ์ ท่านก็เป็น |
| พหูสูต ได้ฟังธรรมมาแล้ว ทั้งสมณพราหมณ์ |
| ทั้งหลาย ท่านก็ได้เห็นมาแล้ว เหตุไรท่านจึง |
| แสดงคำพร่ำเพ้อในขณะอันไม่สมควร คนอื่น |
| นอกจากข้าพเจ้า ใครเล่าที่จะมาเจรจากับท่าน |
| ได้. |
| [๑๓๕๘] นางฟ้าหน้างาม รูปสวยเลิศ ประดับด้วย |
| เครื่องประดับทอง ยกถาดทองเต็มด้วยอาหาร |
| ทิพย์ มาร้องเชิญให้เราบริโภค นางเป็นผู้มี |
| ศรัทธาและปลื้มจิต เราตอบกะนางว่า ไม่ |
| บริโภค. |
| [๑๓๕๙] ข้าแต่ท่านสังขพราหมณ์ วิสัยบุรุษผู้ยัง |
| ปรารถนาความสุข ได้พบเห็นเทวดาเช่นนี้แล้ว |
| ควรจะถามดูให้รู้แน่ ขอท่านจงลุกขึ้นประนม |
| มือถามเทวดานั้นว่า นางเป็นเทวดาหรือมนุษย์. |
๗๙๘
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๘๐๐ 