แห่งกรรมของข้าพเจ้าทุกอย่าง     การที่ข้าพเจ้า
           ได้ที่พึ่งในสมุทรนี้   เป็นวิบากแห่งกรรมอะไร.
         [๑๓๖๔]   ข้าแต่ท่านสังขพราหมณ์    ท่านได้ถวาย
           รองเท้ากะพระภิกษุรูปหนึ่ง ผู้เดินกระโหย่งเท้า
           สะดุ้ง   ลำบากอยู่ในหนทางอันร้อน   ทักษิณา
           นั้นอำนวยผลสิ่งน่าปรารถนาแก่ท่านในวันนี้.
         [๑๓๖๕]   ขอจงมีเรือที่ต่อด้วยแผ่นกระดาน     น้ำ
           ไม่รั่ว   มีใบสำหรับพาเรือให้แล่นไป  เพราะใน
           สมุทรนี้  พื้นที่ที่จะใช้ยานพาหนะอย่างอื่นมิได้
           มี   ขอท่านได้ส่งข้าพเจ้าให้ถึงเมืองโมลินี   ใน
           วันนี้เถิด.
         [๑๓๖๖]   นางเทพธิดานั้น     มีจิตชื่นชมโสมนัส
           ปราโมทย์    เนรมิตเรืออันงามวิจิตร  แล้วพา
           สังขพราหมณ์กับบุรุษคนใช้มาส่งถึงเมือง  อัน
           เป็นที่สำราญรื่นรมย์.
                        จบ  สังขชาดกที่  ๔