อรรถกถาสังขพราหณชาดกที่  ๔

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่   ณ   พระวิหารเชตวัน    ทรงปรารภ
ถวายบริขารทั้งปวง   จึงตรัสเรื่องนี้    มีคำเริ่มต้นว่า    พหุสฺสุโต  ดังนี้.
         ได้ยินว่า   ในพระนครสาวัตถี    มีอุบาสกคนหนึ่ง     ฟังธรรม
เทศนาของพระตถาคตแล้ว  มึจิตเลื่อมใสในพระศาสดา  จึงเข้าไปนิมนต์
เพื่อฉันในวันรุ่งขึ้น   แล้วให้ทำมณฑปใกล้ประตูเรือนของตน   ประดับ
ตกแต่งเป็นอย่างดี       วันรุ่งขึ้นให้คนไปกราบทูลภัตกาลต่อพระตถาคต
พระศาสดามีภิกษุ  ๕๐๐ เป็นบริวาร   เสด็จไป ณ ที่นั้น   ประทับนั่งบน
บวรพุทธาอาสน์ที่อุบาสกปูลาดไว้       อุบาสกพร้อมด้วยบุตรภรรยาและ
บริวารชน    ถวายมหาทานแด่ภิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข    ได้
นิมนต์ฉันถวายมหาทานอย่างนี้ต่อไปถึง ๗ วัน        ในเว้นที่ ๗ ได้ถวาย
เครื่องบริขารทุกอย่าง     แลเมื่อจะถวายนั้น    ใดจัดทำรองเท้าถวายเป็น
พิเศษ  คือคู่ที่ถวายแด่พระทศพล   ราคาพันหนึ่ง  ที่ถวายพระอัครสาวก
ทั้งสอง   ราคาคู่ละ  ๕๐๐   ที่ถวายพระภิกษุ  ๕๐๐   นอกนั้น   ราคาคู่ละ
ร้อย.  อุบาสกนั้นครั้นถวายเครื่องบริขารทุกอย่าง   ดังนี้แล้ว   ได้ไปนั่ง
อยู่ในสำนักพระผู้มีพระภาคกับบริษัทของตน.
         ครั้งนั้น     พระศาสดาเมื่อจะทรงอนุโมทนาด้วยพระสุรเสียงอัน
ไพเราะแก่อุบาสกนั้น  ได้ตรัสว่า  นี่แน่ะอุบาสก  การ ๆ ถวายเครื่องบริขาร
ทุกอย่างของท่าน  โอฬารยิ่ง  ท่านจงชื่นชมเถิด   ครั้งก่อนเมื่อพระพุทธ-