| ต้อนรับ. บทว่า สพฺพสฺส โน อิสฺสรา ตฺวํ ความว่า ท่านเป็นอิสระ |
| คือเป็นผู้สามารถรู้วิบากแห่งบุญกรรมของข้าพเจ้านั้นทุกอย่างว่า นี้เป็น |
| วิบากแห่งกรรมนี้ นี้เป็นวิบากแห่งกรรมนี้. บทว่า สุสฺโสณิ คือผู้มี |
| ลักษณะแห่งโคนขางาม. บทว่า สุพฺภา แปลว่า ผู้มีคิ้วงาม บทว่า |
| สุวิลากมชฺเฌ คือผู้มีกลางตัวอันอรชรอ้อนแอ่น. บทว่า กิสฺส เม |
| ความว่า บรรดากรรมที่ข้าพเจ้าทำแล้ว การที่ข้าพเจ้าได้ที่พึ่งในมหา- |
| สมุทรอันหาที่พึ่งมิได้นี้ เป็นวิบากแห่งกรรมอะไร. |
| นางเทพธิดาได้ฟังดังนั้นแล้ว จึงคิดว่า พราหมณ์นี้ชรอยจะถาม |
| ด้วยสำคัญว่า เรารู้กุศลกรรมที่เขาทำไว้ บัดนี้ เราจักกล่าวทานของเขา |
| เมื่อจะกล่าว ได้กล่าวคาถาที่ ๘ ว่า :- |
| ข้าแต่ท่านสังขพราหมณ์ ท่านได้ถวาย |
| รองเท้ากะพระภิกษุรูปหนึ่ง ผู้เดินกระโหย่งเท้า |
| สะดุ้ง ลำบากอยู่ในหนทางอันร้อน ทักษิณา |
| นั้นอำนวยผลสิ่งน่าปรารถนาแก่ท่านในวันนี้. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า เอกภิกฺขุํ นางเทพธิดากล่าว |
| หมายเอาพระปัจเจกพุทธเจ้ารูปนั้น. บทว่า อุคฺฆฏฺฏปาทํ คือผู้เดิน |
| กระโหย่งเท้า เพราะทรายร้อน. บทว่า ตสิตํ คือผู้กระหายแล้ว. |
| บทว่า ปฏิปาทยิ ความว่า ได้ถวายแล้ว คือได้ประกอบแล้ว. บทว่า |
| กามทุหา คือให้สิ่งที่น่าปรารถนาทุกอย่าง. |