| ๕. จุลลโพธิชาดก |
| |
| ว่าด้วยความโกรธ |
| |
| [๑๓๖๗] ดูก่อนพราหมณ์ ถ้าจะมีบุคคลมาพาเอา |
| นางปริพพาชิกา ผู้มีนัยน์ตากว้างงามน่ารัก มี |
| ใบหน้าอมยิ้ม ของท่านไปด้วยกำลัง ท่านจะ |
| ทำอย่างไรเล่า ? |
| [๑๓๖๘] ถ้าความโกรธเกิดขึ้นแก่อาตมภาพแล้ว |
| ยังไม่เสื่อมคลายไป เมื่ออาตมภาพยังมีชีวิตอยู่ |
| ยังไม่หาย อาตมภาพจะห้ามกันเสียโดยพลัน |
| ทีเดียว ดังฝนห่าใหญ่ชำระล้างธุลี ฉะนั้น. |
| [๑๓๖๙] ท่านกล่าวอวดอ้างไว้ในวันก่อนอย่างไร |
| หนอ วันนี้เป็นเหมือนว่ามีกำลัง ทำเป็นไม่ |
| เห็น นั่งนิ่งเย็บสังฆาฏิอยู่ในบัดนี้. |
| [๑๓๗๐] ความโกรธเกิดขึ้นแก่อาตมภาพแล้ว ยัง |
| ไม่เสื่อมคลายไป เมื่ออาตมภาพยังมีชีวิตอยู่ก็ |
| ยังไม่หาย แต่อาตมภาพได้ห้ามกันแล้วโดย |
| พลัน เหมือนฝนห่าใหญ่ชำระล้างธุลี ฉะนั้น. |
๘๑๔
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๘๑๖ 