[๑๓๗๔]   อนึ่ง    เมื่อความโกรธเกิดขึ้น    บุคคล
           ย่อมไม่รู้จักประโยชน์ตน  ความโกรธนั้นเกิด
           ขึ้นแก่อาตมภาพแล้ว       ยังไม่เสื่อมคลายไป
           ความโกรธเป็นอารมณ์ของคนไร้ปัญญา.
         [๑๓๗๕]   ผู้ที่ถูกความโกรธครอบงำแล้ว   ย่อมละ
           ทิ้งกุศลเสีย    แลจะซัดส่ายประโยชน์แม้มาก
           มายได้  เขาประกอบด้วยเสนาคือกิเลสหมู่ใหญ่
           ที่น่ากลัว     มีกำลังสามารถปราบผู้อันให้อยู่ใน
           อำนาจได้    ความโกรธนั้นยังไม่เสื่อมคลายไป
           จากอาตมภาพ  ขอถวายพระพร.
         [๑๓๗๖]   ธรรมดาไฟย่อมเกิดขึ้นที่ไม้สีไฟอัน
           บุคคลสีอยู่    ไฟเกิดขึ้นแต่ไม้ใด    ย่อมเผาไม้
           นั้นเองให้ไหม้.
         [๑๓๗๗]   ความโกรธย่อมเกิดขึ้นแก่คนพาล      ผู้
           โฉดเขลาไม่รู้จริง   เพราะความแข่งดี     แม้เขา
           ก็ถูกความโกรธนั้นแหละเผาลน.