เธอเป็นคนมักโกรธจริงหรือ ?   เมื่อภิกษุนั้นกราบทูลว่า   จริงพระเจ้าข้า
ดังนี้    จึงตรัสว่า   ดูก่อนภิกษุ   ขึ้นชื่อว่าความโกรธ    เธอควรจะห้ามเสีย
อันความโกรธเห็นปานนี้  ที่จะทำประโยชน์ให้ในโลกนี้และโลกหน้าเป็น
ไม่มี    เธอบวชในศาสนาของพระพุทธเจ้าที่ไม่โกรธแล้ว    เหตุไรจึงยัง
โกรธเล่า ?   จริงอยู่โบราณกบัณฑิตทั้งหลาย    แม้บวชแล้วในลัทธินอก
พุทธศาสนา  ก็ยังไม่ทำความโกรธ   ดังนี้แล้ว  ทรงนำเอาเรื่องในอดีตมา
สาธก   ดังต่อไปนี้ :-
         ในอดีตกาล  เมื่อพระเจ้าพรหมทัต ครองราชสมบัติ อยู่ในพระนคร
พาราณสี   ณ    นิคมของชาวกาสีแห่งหนึ่ง    มีพราหมณ์คนหนึ่ง   เป็น
ผู้มั่งคั่ง   มีโภคทรัพย์มาก    แต่ไม่มีบุตร    นางพราหมณีภรรยาของเขา
อยากได้บุตร  คราวนั้นพระโพธิสัตว์จุติจากพรหมโลก  มาบังเกิดในท้อง
นางพราหมณี  ในวันตั้งชื่อกุมารนั้น   ญาติทั้งหลายตั้งชื่อว่า  โพธิกุมาร
ครั้นเจริญวัยแล้ว    ไปเมืองตักกศิลาเรียนศิลปะทุกอย่างสำเร็จแล้วกลับ
มา      มารดาบิดาได้นำกุมาริกา    ผู้มีตระกูลเสมอกันมาให้เขาผู้ซึ่งยังไม่
ปรารถนาเลย    แม้กุมาริกานั้นก็จุติจากพรหมโลกเหมือนกัน    มีรูปร่าง
งามเลิศเปรียบด้วยเทพอัปสร      โพธิกุมารกับนางกุมาริกาต่างไม่
ปรารถนาเป็นสามีภรรยากัน   ญาติทั้งหลายก็จัดการอาวาหวิวาหมงคลให้
ก็ชนแม้ทั้งสองนั้นไม่เคยมีความฟุ้งซ่านด้วยกิเลส     เพียงแต่จะแลดูกัน
ด้วยอำนาจแห่งราคะก็มิได้มี    ขึ้นชื่อว่าเมถุนธรรม    ไม่เคยประสบแม้
ในฝัน   ทั้งสองได้เป็นผู้มีศีลบริสุทธิ์  ด้วยประการฉะนี้.