ต่อมาภายหลัง    เมื่อมารดาบิดาถึงแก่กรรมแล้ว     พระมหาสัตว์
ได้จัดการปลงศพของท่านทั้งสองเสร็จเรียบร้อยแล้ว     เรียกนางกุมาริกา
มาสั่งว่า  ที่รัก  เธอจงรับทรัพย์  ๘๐ โกฏินี้ไว้เลี้ยงชีพให้เป็นสุขเถิด  นาง
กุมาริกาถามว่า   ข้าแต่ลูกเจ้าก็ตัวท่านเล่า ?   พระมหาสัตว์ตอบว่า     ฉัน
ไม่มีกิจด้วยทรัพย์ ฉันจักเข้าไปถิ่นหิมพานต์ บวชเป็นฤาษีทำที่พึ่งแก่ตน
นางกุมาริกาถามว่า   ข้าแต่ลูกเจ้า   ก็การบรรพชานั้น   ควรแก่พวกบุรุษ
เท่านั้นหรือ ? พระมหาสัตว์ตอบว่า แม้พวกสตรีก็ควร  ที่รัก. นางกุมาริกา
จึงกล่าวว่า   ถ้าเช่นนั้น   ฉันจักไม่รับเขฬะที่ท่านถ่มทิ้งไว้  แม้ฉันก็ไม่มี
กิจด้วยทรัพย์   ถึงฉันก็จักบวช   พระมหาสัตว์ก็รับรองว่า   ดีแล้ว.  ที่รัก
เขาทั้งสองได้ให้ทานเป็นการใหญ่      แล้วออกไปสร้างอาศรม      ในภูมิ
ประเทศที่น่ารื่นรมย์    บวชแล้วเที่ยวแสวงหาผลาผลเลี้ยงชีพ    อยู่ในที่
นั้นประมาณ   ๑๐  ปี     ฌานสมาบัติก็มิได้เกิดขึ้นแก่เขาทั้งสองนั้นเลย
ฤาษีทั้งสองอยู่ในที่นั้น  ๑๐ ปี ด้วยความสุขเกิดแต่บรรพชาเท่านั้น  เพื่อ
ต้องการจะเสพรสเค็มรสเปรี้ยว จึงเที่ยวจาริกไปตามชนบท  ถึงพระนคร
พาราณสีโดยลำดับ   อาศัยอยู่ในพระราชอุทยาน.
         อยู่มาวันหนึ่ง    พระราชาทอดพระเนตรเห็นบุรุษเฝ้าสวน     ถือ
เครื่องบรรณาการมาเฝ้า   จึงตรัสว่า   เราจักไปชมสวน  เจ้าจงชำระสวน
ให้สะอาด  ดังนี้แล้ว  จึงเสด็จไปยังพระราชอุทยานที่นายอุทยานบาลนั้น
ชำระสะอาดเรียบร้อยแล้ว     พร้อมด้วยบริวารจำนวนมาก.     ขณะนั้น