| [๑๓๘๒] ลูกรัก อสรพิษที่ออกจากโพรงกัดเจ้า |
| นั้นมีเดชมาก ไม่เป็นที่รักของแม่ในวันนี้เลย |
| อสรพิษนั้นกับบิดาของเจ้า ไม่แปลกกันเลย |
| ด้วยความสัตย์นี้ ขอความสวัสดี จงมีแก่ |
| ยัญญทัตตกุมาร พิษจงคลายออก ยัญญทัตต |
| กุมารจงรอดชีวิตเถิด. |
| [๑๓๘๓] ก็นักพรตทั้งหลายเป็นผู้สงบระงับ ฝึก |
| ฝนตนแล้ว ย่อมเว้นรอบนอกจากท่านกัณหะ |
| แล้วที่จะเป็นผู้ทนฝืนใจประพฤติพรหมจรรย์ |
| ไม่มีเลย ดูก่อนท่านทีปายนะ ท่านเกลียดชัง |
| อะไร จึงสู้ฝืนใจประพฤติพรหมจรรย์อยู่ได้. |
| [๑๓๘๔] บุคคลออกบวชด้วยศรัทธาแล้ว กลับเข้า |
| บ้านอีก เป็นคนเหลวไหล เป็นคนกลับกลอก |
| เราเกลียดต่อถ้อยคำเช่นนี้ จึงสู้ฝืนใจประพฤติ |
| พรหมจรรย์อยู่นี้เป็นฐานะที่วิญญูชนสรรเสริญ |
| และเป็นฐานะของสัตบุรุษทั้งหลาย เราเป็นผู้ |
| กระทำบุญด้วยประการฉะนี้. |
๘๓๑
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๘๓๓ 