ร้อยอยู่ที่พื้นดิน        เราจะรู้จักเจ้าได้อย่างไร ?
           ว่าเจ้าเป็นใคร ?   เป็นธิดาของใคร ?
         บรรดาบท  เหล่านั้น   บทว่า   ทิพฺเพน   ความว่า   ประเสริฐคือ
สูงสุด.
         สิริเทพธิดาได้ฟังดังนั้นแล้ว   จึงได้กล่าวคาถาที่  ๒  ว่า:-
                        ดิฉันเป็นธิดาของท้าวธตรฐมหาราชผู้มีสิริ
           ดิฉันชื่อสิริลักษมิ์     เทพทั้งหลายรู้จักดิฉันว่า
           เป็นผู้มีปัญญากว้างขวาง   ท่านเป็นผู้ที่ดิฉันขอ
           โอกาสแล้ว    ขอจงให้ดิฉันขอพักอยู่ในสำนัก
           ของท่าน.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า   สิริ   จ    ลกฺขี    จ    ความว่า   ดิฉัน
ผู้มีนามอย่างนี้ว่า  สิริลักษมิ์ไม่ใช่คนอื่น.  บทว่า   ภูริปญฺาติ   มํ  วิทู
ความว่า  เทพทั้งหลายรู้จักดิฉันในเทวโลกชั้นจาตุมมหาราชิกาว่า  เป็น
ผู้ประกอบด้วยปัญญาไพบูลย์   เสมอด้วยแผ่นดิน.  บทว่า    วเสมุ   ตว
สนฺติเก  ความว่า   ดิฉันขออาศัยคืนหนึ่งบนที่นั่งที่ไม่เปรอะเปื้อนและ
ที่นอนที่ไม่เปรอะเปื้อน  ขอท่านจงให้โอกาสแก่ดิฉัน.
         ต่อจากนั้นพระโพธิสัตว์จึงกล่าวคาถาว่า :-