เราจักทำสัจกิริยาบ้าง      แล้ววางมือลงที่หน้าอกบุตร     จึงได้กล่าวคาถา
ที่  ๒  ว่า :-
                        เพราะเหตุที่เราเห็นแขกในเวลาที่มาถึง
           บ้านเพื่อจะพักอยู่     บางครั้งไม่พอใจจะให้พัก
           เลย แม้สมณพราหมณ์ผู้เป็นพหูสูต  ก็ไม่ทราบ
           ความไม่พอใจของเรา   แม้เราไม่ประสงค์จะให้
           ก็ให้ได้  ด้วยความสัตย์นี้ ขอความสวัสดี    จงมี
           แก่ยัญญทัตตกุมาร  พิษจงคลายออก  ยัญญทัตต
           กุมารจงรอดชีวิตเถิด.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า   วาสกาเล     คือในเวลาที่แขกมาถึง
บ้านเพื่อต้องการจะพักอยู่.   บทว่า   น   จาปิ    เม   อปฺปิยตํ    อเวทุํ
ความว่า   ก็แม้สมณพราหมณ์ที่เป็นพหูสูตก็ไม่ทราบเหตุ.   คืออาการอัน
ไม่เป็นที่พอใจนี้ของเราว่า      ผู้นี้ไม่พอใจจะให้     ผู้นี้ไม่พอใจพวกเรา
ด้วยคำนี้บิดาของกุมารย่อมแสดงว่า      เราคงแลดูด้วยสายตาอันแสดง
ความรักอยู่.     บทว่า   เอเตน   สจฺเจน     อธิบายว่า   ถ้าเราแม้ให้ทาน
ก็ไม่เธอผลของทานให้ด้วยความไม่พอใจของตน   และชนเหล่าอื่นก็ไม่
ทราบเหตุคืออาการอันไม่เป็นที่พอใจของเราไซร้   ด้วยความสัตย์นี้  ขอ
ความสวัสดีจงมีแก่ยัญญทัตตกุมารเถิด.