เราอนุวัตรตามธรรมเนียมของตระกูลนั้น  กำ
           หนดใจไว้ว่า       อย่าได้เป็นคนตัดธรรมเนียม
           แห่งตระกูลภายหลัง    เราเกลียดถ้อยคำเช่นนี้
           แม้ไม่ประสงค์ก็ให้ทานนี้ได้.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า   อาสุํ   สัมพันธ์กับ  บทว่า   สทฺธา
นี้   อธิบายว่า   ได้เป็นผู้มีศรัทธาแล้ว.   บทว่า   อหุ   เป็นต้น   ความว่า
เป็นผู้มีศรัทธายิ่งกว่านั้น   ยิ่งเป็นใหญ่ในทานด้วย   เป็นผู้ส่องเนื้อความ
แห่งคำที่ท่านกล่าวว่า  ขอท่านทั้งหลายจงกล่าว จงกระทำดังนี้ให้แจ่มแจ้ง
ด้วย.   บทว่า    ตํ    กูลวตฺตํ     คือตามธรรมเนียมของตระกูลนั้น     ถึงใน
อรรถกถาก็มีบาลีอย่างนี้  เหมือนกัน. บาทคาถาว่า  มาหํ   กุเล   อนฺติม-
คนฺธิโน   อหุํ    ความว่า    นายมัณฑัพยะแสดงว่า    เรากำหนดใจไว้ว่า
ขอเราอย่าได้เป็นคนสุดท้ายเขาทั้งหมดในตระกูลของตนด้วย อย่าได้เป็น
คนตัดธรรมเนียมแห่งตระกูลด้วยดังนี้    เกลียดวาทะว่าเป็นคนตัดธรรม-
เนียมแห่งตระกูลภายหลังนั้น   แม้ไม่ประสงค์เลย   ก็ให้ทานนี้ได้.
         ก็แหละ     ครั้นกล่าวอย่างนี้แล้ว        นายมันฑัพยะเมื่อจะถาม
ภรรยาของตน   จึงได้กล่าวคาถาที่  ๘  ว่า :-
                        ดูก่อนนางผู้มีร่างกายงาม    เรานำเจ้าผู้ยัง
           เป็นสาวรุ่น    มีปัญญายังไม่สามารถ      มาแต่