ตระกูลญาติ    แม้เจ้าก็ยังไม่เคยแสดงความไม่
           รักใคร่เรา       เจ้าไม่มีความรักใคร่ปฏิบัติเราอยู่
           เออ       ก็นางผู้เจริญการที่เจ้าอยู่ร่วมกับเราเห็น
           ปานนี้ได้  เพราะเหตุอะไร.
         บรรดาบทเหล่านั้น     บทว่า     อสมตฺถปญฺํ     คือผู้ยังเป็นยาว
น้อย ๆ มีปัญญายังไม่สามารถที่จะจับจ่าย.   คำว่า  ยนฺตานยึ  ตัดบทเป็น
ยํ    ตํ    อานยึ    มีอธิบายว่า     เรานำเจ้าผู้ยังเป็นยาวรุ่นมาจากตระกูล
แห่งญาติ.   บทว่า   อญฺตฺร    กามา   ปริจารยนฺตา   ความว่า   เจ้าไม่
มีความรักใคร่    แม้ปฏิบัติเราอยู่ด้วยความไม่เต็มใจก็ไม่ให้เรารู้ว่าตนไม่
มีความรักตลอดกาลประมาณเท่านี้   คือแสดงความรักใคร่ปรนนิบัติเรา
แล้ว.   บทว่า    เกนวณฺเณน    แปลว่า   ด้วยเหตุอะไร   นายมัณฑัพยะ
ร้องเรียกภรรยาว่านางผู้เจริญ.   บทว่า   เอวรูโป   ความว่า    การที่เจ้า
อยู่ร่วมกับเราผู้มีความปฏิกูลเสมอด้วยอสรพิษเห็นปานนี้อยู่ได้  คือเป็น
ดุจว่าอยู่ร่วมกับคนที่รักได้อย่างไร ?
         ลำดับนั้น  เมื่อภรรยาจะบอกแก่สามี  จึงได้กล่าวคาถาที่  ๙ ว่า :-
                        ตั้งแต่ไหนแต่ไรนานมาแล้ว    อันภรรยา
           ที่มีสามีบ่อย ๆ มิได้มีในตระกูลนี้  ดิฉันอนุวัตร
           ตามธรรมเนียมของตระกูลนั้น   กำหนดใจไว้