ว่า ขออย่าให้เป็นคนตัดธรรมเนียมของตระกูล
           ในภายหลังเลย    ดิฉันเกลียดต่อถ้อยคำเช่นนี้
           แม้จะไม่มีความพอใจก็ปฏิบัติท่านได้.
          บรรดาบทเหล่านั้น    บทว่า    อารา    ทูเร     เป็นไวพจน์ของ
กันและกัน     นางเมื่อจะแสดงธรรมเนียมนั้นว่า     นานมาก    จึงกล่าว
อย่างนี้.   ศัพท์ว่า   อิธ   เป็นเพียงนิบาต  ความว่า  ในกาลไหน ๆ  ก็ไม่มี
บทว่า   ปรํปรา  คือที่เปลี่ยนผู้ชายบ่อย ๆ.
          ข้อนี้มีอรรถกถาธิบายว่า     นาย    ตั้งแต่ไหนแต่ไรนานมาแล้ว
จนกระทั่งถึง  ๗ ชั่วตระกูล  อันภรรยาที่มีสามีบ่อย ๆ  มิได้มีในตระกูล
แห่งญาติของดิฉันเลย   แม้หญิงบางคนจะทั้งกะสามีแล้วก็ไม่เคยที่จะคว้า
เอาชายอื่นมาเป็นสามีเลย.   บทว่า    ตํ   กูลวตฺตํ     ดิฉันเมื่อจะอนุวัตร
ตามธรรมเนียมของตระกูล   คือตามประเพณีของตระกูลนั้น  กำหนดใจ
ไว้ว่า   ขอเราอย่าพึงเป็นหญิงกลับกลอกคนสุดท้ายในตระกูลของตนเถิด
เกลียดวาทะว่า   เป็นหญิงตัดธรรมเนียมของตระกูลคนสุดท้ายในตระกูล
นั้น  แม้จะไม่มีความพอใจก็ปฏิบัติ  ท่านได้  คือเป็นผู้ทำความขวนขวาย
เป็นผู้บำเรอใกล้เท้าท่านได้.
          ครั้นนางได้กล่าวอย่างนี้แล้ว  จึงคิดว่าความลับที่ไม่ควรจะกล่าว
ต่อหน้าสามี  เราได้กล่าวแล้วเขาคงโกรธเรา  เราจะขอโทษเขา  ต่อหน้า