| ๗. นิโครธชาดก |
| |
| ว่าด้วยการคบหากับคนดี |
| |
| [๑๓๙๐] ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระนามว่านิโครธ |
| ท่านสาขะเสนาบดีพูดว่า เราไม่รู้จักคนนี้เลยว่า |
| เป็นใครกัน หรือเป็นเพื่อนของใคร พระองค์ |
| จะทรงเข้าพระทัยอย่างไร. |
| [๑๓๙๑] ลำดับนั้น บุรุษผู้ทำตามคำของท่านสาขะ |
| เสนาบดีเข้าจับคอ ตบหน้าข้าพระองค์ขับไส |
| ออกไป. |
| [๑๓๙๒] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมประชานิกร |
| ธรรมอันไม่ประเสริฐเช่นนี้. อันท่านสาขะเสนา- |
| บดีผู้เป็นเพื่อนเก่าของพระองค์ เป็นคนมีความ |
| คิดทราม เป็นคนอกตัญญูประทุษร้ายมิตร ได้ |
| กระทำแล้ว. |
| [๑๓๙๓] ดูก่อนสหาย เรื่องนี้เราไม่รู้เลย แม้ใคร ๆ |
| ก็มิได้บอกเรา ท่านมาบอกเราแล้วว่า ท่าน |
| สาขะเสนาบดีฉุดคร่าท่าน. |